سامن
سامن . [ م ِ ] (اِخ ) یکی از بخش های پنجگانه ی شهرستان ملایر است . این بخش در جنوب باختری شهرستان ملایر واقع و محدود
است از طرف شمال به دهستانهای حومه آورزمان از طرف خاور به دهستان حومه از جنوب به
شهرستانهای بروجرد و نهاوند از باختر به شهرستان نهاوند. ارتفاعات کوه سفید در
باختر و کوه یزدگرد در خاور آن واقع است . قسمت مرکزی در دامنه های این دو کوه
واقع است که با شیب ملایمی به رودخانه ٔخشک وسط دره منتهی میشود. راه شوسه ٔ ملایر
به بروجرددر طول این دره احداث شده است ، راه شوسه ٔ نهاوند درانتهای جنوبی این بخش از شوسه ٔ ملایر به بروجرد منشعب میگردد. هوای سامن سرد و سالم
است و تابستانی معتدل دارد. آب روستاهای بخش از قنات ها تأمین میشود. محصول
عمده ٔ این بخش غلات ، انگور ، گردو و سایر میوه های معتدله، و سبزی و صیفی است . صنایع دستی اهالی قبلا قالیچه
، جاجیم ، گلیم و کرباس بافی بوده است. در بین روستا های سامن قالیچه علمدار بخوبی
معروف است در قدیمتر در روستاهای علمدار، پیرسواران ، سیاه کمر، زاغه ، انوج و خود سامن کرباس
میبافته اند و گلیم ، جاجیم پشمی انوج بخوبی معروف بوده است . زبان
مادری ساکنین روستا فارسی است اما در برخی روستا ها مانند انجیرک ، سلطان آباد، قلعه علیمراد، رحمان
آباد، گل دره بفارسی آمیخته به لری تکلم مینمایند. قلعه خرابه ٔ یزدگرد در قلعه
کوه یزدگرد از آثار باستانی ، زیارتگاه هوشه در آبادی سیاه کمر و قلعه خرابه ٔ
انوج از آثار قدیم این بخش می باشند که ازبیش از 50 پارچه 4 آبادی تشکیل شده است .
سکنه ٔ آن در حدود پنج هزار تن است . روستا های مهم سامن عبارتند از انوج ، اورزمان، کهکدان ، یونس و طجر
میباشد. ( با اندکی تغییر از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5)
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم تیر 1389ساعت 14:41 توسط بهار
|
